Academische audit
Netto aandelenuitgifte
Netto aandelenuitgifte, gedocumenteerd door Daniel & Titman (2006) in "Market Reactions to Tangible and Intangible Information", gaat long in bedrijven die hun aantal uitstaande aandelen verkleinen (inkoop) en short in bedrijven die het vergroten (zware uitgevers), op basis van de bevinding dat uitgifteactiviteit informatie bevat die de markt traag in rendementen verwerkt.
Wat we vonden
Op ons survivorship-vrije panel van gewone Amerikaanse aandelen is de long/short-constructie netto negatief na realistische kosten (RF -0.38). De schade zit vooral in de short-leg: zware uitgevers shorten betekent groeiaandelen met hoge uitgifte shorten, en die namen stegen hard tijdens de bullmarkt van 2005-2026, waardoor de short-leg werd overreden. Het slechtste jaar is een totaal verlies van de leg (slechtste-jaar RF -1.0). Dit is dezelfde faalmodus die we zagen bij short interest — de longzijde kan informatie bevatten, maar de drukke shortzijde wordt uitgeknepen in een aanhoudend bullregime. Na kosten is hier geen verhandelbare edge; dit is een gefaald screen, geen diversifierende factor-leg.
- Data: survivorship-vrij panel van 1077 gewone Amerikaanse aandelen, 2005-2026. Liquiditeitsbewuste gemodelleerde kosten.
- Placebo / robuustheidstest: echt resultaat versus 200 willekeurige mandjes (echt versus het percentiel van willekeurige mandjes).
Vind de paper (Google Scholar) ↗
Onderzoek, geen beleggingsadvies. “Gevalideerde” factor-legs zijn marktneutrale diversifierende bouwstenen met een verliesgevend slechtste jaar — geen enkele is een zelfstandig verhandelbare strategie. Metrics zijn kostengecorrigeerd en gemodelleerd (geen live fills); het testvenster 2005–2026 is out-of-sample tegenover de bronpaper. Dollarbedragen zijn geen rendementen en zijn bewust weggelaten.