Brak prawdziwej krawędzi (brak wyraźnej krawędzi)

Strategia ma przewagę, gdy jej zasady pokonują losowe wejście w rzucie monetą na tych samych słupkach, zanim spadnie choćby cent kosztu. Brak przewagi brutto oznacza, że sygnał niczego nie przewidywał. Wejścia były szumem ubraną w logikę.

To najczęstszy powód, dla którego odrzucamy strategię, i najmniej spodziewane odkrycie. Prawie połowa wszystkiego, co wyrzucamy, zawodzi właśnie tutaj, zanim w grę wchodzi poślizg lub spread. Popularna historia głosi, że strategie kosztowe niweczą teorie. Zazwyczaj nie mają szansy. Większość odrzuconych systemów nigdy nie istniała.

Testowanie jest mechaniczne. Weź dokładną liczbę transakcji strategii, jej dokładny schemat utrzymania pozycji, jej dokładną ekspozycję rynkową i zamień logikę wejścia na rzut monetą. Przeprowadź to kilka tysięcy razy. Jeśli rzeczywisty zwrot ze strategii znajduje się wewnątrz stosu losowych wyników, a nie wyraźnie ponad nim, zasady nic nie wnoszą. Jakkolwiek wygląda krzywa kapitału, nie jest ona prognozą.

To zupełnie inna sytuacja niż w przypadku trendu beta , gdzie strategia rzeczywiście przebija losowy słupek, ale tylko dlatego, że była cicho i długo na rynku, który poszedł w górę. Żadna przewaga nie jest bardziej widoczna: strategia nie jest w stanie przebić nawet tego niskiego słupka. Nie ma sygnału, który można by wytłumaczyć, bo nigdy go nie było.

Szum przechodzi przez przewagę łatwiej niż powinien, ponieważ przetestowanie wystarczającej liczby wariantów reguły na tej samej historii gwarantuje, że kilka z nich pokona losowość wyłącznie dzięki przypadkowi. To właśnie jest wielokrotne testowanie w praktyce. Dopasuj parametry, aż jeden z tych pomyłek idealnie dopasuje się do danych i popadniesz w przeuczenie . Przetasuj szeregi cenowe i ponownie uruchom regułę, test placebo , a strategia bez rzeczywistej przewagi sprawdzi się równie dobrze na fałszywych danych, co na prawdziwych. To jest sygnał.

Gdy analizujemy krzywą kapitału własnego i zastanawiamy się, czy reguła rzeczywiście prognozuje kolejny ruch, odpowiedź zazwyczaj brzmi: nie. Obwinia się koszty, ponieważ łatwo je zobaczyć w arkuszu kalkulacyjnym. Brak realnego sygnału jest trudniejszy do przyjęcia, dlatego rzadko jest brany pod uwagę.