Trend-beta

Strategia long-only może zarabiać na rynku byka niemal niezależnie od jej zasad. Rynek wykonał pracę, a strategia po prostu płynęła. Trend-beta to pozostałość po stopie zwrotu ze strategii po odjęciu tego, co przyniosłaby pasywna pozycja w tym samym instrumencie w tym samym oknie. Po usunięciu tej wartości wiele „systemów” okazuje się być przebraniem w kostium „kup i trzymaj”.

Mechanizm sam się wyjaśnia, gdy się go zrozumie. Większość reguł podążania za trendem, wybiciami i momentum ma strukturalne nastawienie na długie pozycje: kupują siłę i utrzymują ją pomimo spadków. Po retrospektywnym przetestowaniu tej konstrukcji na wieloletnim trendzie wzrostowym krzywa akcji pięknie rośnie. Reguły niczego nie przewidują. Po prostu podążają za dryfem. Opcja „kup i trzymaj” zrównałaby się z wynikiem lub go przebiła, bez żadnej logiki wejścia i żadnych opłat.

Test, który przeprowadzamy, jest celowo mało efektowny. Weźmy krzywą kapitału strategii i porównajmy ją z utrzymaniem instrumentu na stałym poziomie w tych samych okresach. Jeśli obie ścieżki poruszają się w tym samym kierunku, mają ten sam kształt, te same spadki, te same lata wzrostowe, strategia nie dodała niczego, czego nie dałoby pojedyncze zlecenie kupna. Trend-beta to etykieta dla tego nakładania się.

To powszechne, bo łatwo je przypadkowo wygenerować. Przetestuj wstecznie dowolny system z długofalowymi tendencjami, który przez dekadę działał głównie na rynku, a beta wpłynie na wyniki, niezależnie od tego, czy tego chciałeś, czy nie. To jeden z powodów, dla których testowanie walk-forward ma znaczenie: system, który widział tylko jeden kierunek rynku, nigdy nie musiał udowadniać, że potrafi robić cokolwiek innego.

W naszym audycie trend-beta jest drugim najczęstszym powodem odrzucenia, nie dając żadnej realnej przewagi . Systemy podążające za trendem stanowiły największą kategorię, którą przetestowaliśmy – 280 z nich – i mimo to zawiodły w 79% przypadków, często z powodu bety przebranej za system. To zupełnie inna sytuacja niż w przypadku wyników skoncentrowanych na ogonach , gdzie przewaga jest realna, ale krucha. Tutaj nie ma przewagi, która mogłaby być krucha. Po prostu rynek poszedł w górę.

Problem w tym, że trend-beta nie jest widoczny tylko na samej krzywej akcji. Płynna, rosnąca linia wygląda identycznie, niezależnie od tego, czy pochodzi z rzeczywistego sygnału, czy z dryfu rynku, a współczynnik Sharpe'a obliczony dla tego samego rosnącego instrumentu również ich nie rozróżni. Jedynym sposobem na ich rozróżnienie jest uczciwe porównanie benchmarku z tym samym instrumentem w tym samym okresie. W większości przypadków to porównanie stanowi pełną odpowiedź.