Cmentarz

Większość sprawdzonych hipotez nie wytrzymuje krytycznej weryfikacji — pojawiają się takie problemy jak stronniczość wynikająca z przewidywania wyników, stratyfikacja z czynnikami zakłócającymi czy też grupa kontrolna otrzymująca placebo, która nieoczekiwanie zawodzi. Te, które nie przeszły tej weryfikacji, publikujemy tutaj, zamiast po cichu je odrzucać.

Zgodność interwałów TF DEAD

Hipoteza: Zgodność świec między interwałami przewiduje kierunek następnego ruchu.

Zgodność interwałów nie jest sygnałem kierunkowym: w 2,011,483 odczytach zakresu z naszych danych (2010-2026) cena poruszała się w uzgodnionym kierunku przez 48.8-49.0% czasu (baseline 50.1%), a rozmiar następnego ruchu zmieniała o około 1%. Trafienia wyglądające na silne były artefaktami granic okien (świeca TF znajdowała się w oknie sesji Londynu/Azji).

Źródło: Research archive #01

Sygnały między sektorami / rynkami DEAD

Hipoteza: Stopy procentowe poruszają akcjami, USD porusza metalami/energią — sygnały między sektorami niosą informację.

Surowe różnice 15-17 bps zmniejszyły się do 1-5 bps po stratyfikacji według własnej pozycji każdego rynku (pos930_atr). Analiza międzyrynkowa na poziomie dziennym nie wnosi nic ponad własny stan rynku. Przetrwał tylko wzorzec peer-Asia-sweep wewnątrz tego samego sektora.

Źródło: Research archive #02

Dni wydarzeń (FOMC / CPI / NFP) DEAD

Hipoteza: Zaplanowane wydarzenia makroekonomiczne zmieniają warunkowe prawdopodobieństwa dotknięcia/przebicia.

Warunkowe prawdopodobieństwa nie zmieniły się w dniach oznaczonych wydarzeniami w żadnej testowanej parze.

Źródło: Research archive #03

Pary po stronie VWAP jako nowa informacja DEAD (as a combo)

Hipoteza: Połączenie print8 i vwap_side930 niesie informację wykraczającą poza każdy z tych sygnałów z osobna.

Surowa różnica wyglądała jak +50 bps wobec +27 bps dla samego pos930, ale przyrost względem stratyfikowanych pojedynczych sygnałów ze wspólnymi wagami wyniósł tylko ~+1.5 bps (52/54 losowań dodatnich, 0/54 powyżej 5 bps). Wniosek: stratyfikowane różnice trzeba odejmować przy użyciu wspólnych wag, inaczej trzy różne rozkłady wag pasm tworzą artefakt kompozycyjny.

Źródło: Research archive #04

Układ sweep-behind-price FALSIFIED — lookahead

Hipoteza: Sweep płynności za ceną wraz z wolnym miejscem przed nią daje przewagę +20.6 bps.

Wynik +20.6 bps wykorzystywał informację, która nie była jeszcze znana w momencie decyzji (lookahead). Kontrola placebo tego nie wykryła — kluczowy wniosek był taki, że naiwne placebo samo w sobie nie ujawnia obciążenia lookahead.

Źródło: Research archive #05

Ekspansja jako sygnał kierunkowy FALSIFIED — lookahead

Hipoteza: Ekspansja zakresu przewiduje kierunek następnej świecy, +18.4 bps.

+18.4 bps było lookaheadem intrabar (sygnał wykorzystywał wynik własnej świecy wykonania). Po poprawce efekt spadł do +0.2 bps.

Źródło: Research archive #06

Timing antytrwałości HTF DEAD — lookahead

Hipoteza: Antytrwałość względem wyższego interwału poprawia timing selekcji.

Konstrukcja wymagała przyszłej informacji do obliczeń; wycofana jako lookahead.

Źródło: Research archive #07

Flaga dnia kalendarzowego FALSIFIED

Hipoteza: Dzień tygodnia / pozycja kalendarzowa wyjaśnia część obserwowanego wskaźnika.

Pozorny efekt kalendarzowy był zmianą wyceny zmienności, a nie efektem kalendarzowym.

Źródło: Research archive #08

Cel 4.045x dla zakresu otwarcia NOT NEAR-CERTAIN

Hipoteza: Rzutowanie 4.045x szerokości świecy 09:30:00-09:30:30 poza jej maksimum i minimum dotyka jednego z dwóch poziomów niemal każdego dnia, a po aktywacji triggera oddalonego o 15 punktów cel jest niemal pewny.

Pomiar na dokładnej konstrukcji obejmującej 7,821 dni świec 15-sekundowych: w 2025 każda ze stron została dotknięta w 86.5% dni ES [81.6-90.3] i 82.5% dni NQ [76.5-87.2] - znacznie poniżej „niemal każdego dnia”. Po aktywacji triggera 15-punktowego cel został osiągnięty w 66.3% przypadków w górę / 64.4% w dół, a dalsze warunkowanie 20-punktowym retracementem obniżyło te wartości do 57.9% / 57.8%. Prawdopodobieństwo dotknięcia zależy też od szerokości świecy otwarcia, a nie od samego poziomu: 91-93% w najwęższym kwintylu wobec ~80% w najszerszym.

Źródło: Research: the 4.045 opening-range level

Wejścia po godzinowym wybiciu DEAD

Hipoteza: Wejścia zawierane po wybiciu godzinowego maksimum lub minimum przynoszą o 40-50% większy korzystny ruch na jednostkę ryzyka stopa niż wejścia zawierane w dowolnym innym momencie.

Mierzono osobno dla każdego kierunku na 4.07M syntetycznych wejść dla sześciu kontraktów futures, porównując cztery świece po wybiciu z każdą inną świecą. Poprawa wyniosła od -0.7% do +0.8% w zależności od odległości celu — o dwa rzędy wielkości mniej niż zakładane 40-50% — a dwa przebiegi placebo miały przeciwne znaki, co wygląda jak szum. Stratyfikacja według zmienności, sesji i kierunku wybicia niczego nie zmieniła.

Źródło: Research archive #09

Godzinowy sweep-and-reclaim jako sygnał kierunku DEAD - geometry

Hipoteza: Gdy świeca godzinowa wykonuje sweep maksimum poprzedniej godziny i zamyka się z powrotem wewnątrz zakresu, następny ruch idzie w przeciwną stronę.

508,481 zdarzeń godzinowych na sześciu kontraktach futures, 2010-2026. Kierunek następnej godziny po sweep-and-reclaim znalazł się w odległości połowy punktu od stopy bazowej - tyle co rzut monetą. Jedyny duży pozorny efekt (która strona własnego zakresu godziny zostanie dotknięta jako pierwsza, -0.42) zmniejszył się do -0.04 po kontrolowaniu pozycji zamknięcia wewnątrz własnej świecy: 91% efektu wynikało z mechanicznego faktu, że świeca zamykająca się blisko maksimum jest już obok tego maksimum.

Źródło: Research archive #10

Kontynuacja wybicia zakresu DEAD

Hipoteza: Gdy cena zamyka się poza potwierdzonym zakresem swing, ruch jest kontynuowany, a niedawna sekwencja rozstrzygnięć zwiększa trafność oceny prawdopodobieństwa.

477,611 wybić na sześciu kontraktach futures i siedmiu interwałach, dopasowanych na latach 2010-2017 i mierzonych w latach 2018-2026. Kontynuacja wyniosła 47.4% - nieco mniej niż rzut monetą, przed uwzględnieniem kosztów. Stan Markova rzędu 3 oparty na niedawnych rozstrzygnięciach nie dodał nic poza próbą (Brier zmienił się o -0.0004, w niewłaściwym kierunku), a żadne zdarzenie w pół miliona nie osiągnęło nawet prawdopodobieństwa 70%. Prognozy były dobrze skalibrowane; były skalibrowanym szumem.

Źródło: Research archive #11

Rotacja składu według ostatnich wyników REAL BUT NOT ENOUGH

Hipoteza: Codzienne równoważenie do tych elementów strategii, które osiągnęły najlepsze wyniki w ostatnich 20 transakcjach, zamienia zbiór słabych elementów w gładki portfel.

Przetestowano 84 naszych elementów, których indywidualna przewaga po kosztach jest rzutem monetą. Rotacja jest rzeczywiście selektywna - pokonała losowy skład dopasowany częstotliwością na 100. percentylu 200 losowań, a poprawa przetrwała kontrolę jackpotu. Nadal nie potrafiła uczynić portfela dodatnim: trzymanie wszystkiego przyniosło dużą stratę, rotacja zmniejszyła ją do około jednej dwunastej tej wartości i na tym się skończyło. Rotacja zmniejsza i przekształca wariancję; nie tworzy przewagi. Anty-skład, celowo wybierający najgorsze elementy, zakończył ten test na tym podłożu wyżej niż skład wybierający zwycięzców.

Źródło: Research archive #12

Kierunek dnia na podstawie pierwszych godzin DEAD

Hipoteza: To, jak rynek porusza się rano, mówi, gdzie zamknie się sesja.

22,423 sesji. Model otrzymujący poranny ruch uzyskał 0.521 według pola pod krzywą - poniżej własnego poziomu zerowego. Wysoka zgodność, która po initial balance wygląda tak przekonująco, dotyczy ruchu, który już się wydarzył; pozostała część dnia ma średnio 0.007 ATR w dowolnym kierunku.

Źródło: Research archive #14

Kwartały oparte na czasie (teoria kwartalna) DEAD

Hipoteza: Czas dzieli się na kwartały o stałych rolach - akumulacja, manipulacja, dystrybucja, kontynuacja - dlatego drugi kwartał sesji, dnia lub tygodnia ma tendencję do tworzenia ekstremum okresu, sweep zakresu Q1 w Q2 odwraca ruch, a pozycja ceny względem „true open” daje kierunkowe odchylenie.

Przetestowano trzy skale (90-minutowe kwartały poranka NY, cztery 6-godzinne kwartały dnia, kwartały dni roboczych tygodnia) na 34 kontraktach futures, 2010-2026, z zerem opartym na zegarze zmienności obejmującym 200 przelosowanych ścieżek na rynek. Żadna z dziewięciu prerejestrowanych hipotez nie przetrwała korekty dla wielokrotnych porównań w żadnej połowie danych. Twierdzenie o czasie występowania ekstremum odwraca się: maksimum lub minimum dnia powstaje w kwartale 00:00-06:00 najrzadziej ze wszystkich czterech (~11-16% dni), a koncentracja w kwartale poranka-RTH jest w pełni odtwarzana przez zegar zmienności. Po sweepie Q1 przez Q2 cena wraca do punktu środkowego Q1 rzadziej, niż przewidują sama odległość i pozostały czas, a nie częściej. Oddzielna autopsja 20 wcześniejszych ustaleń warunkowych opartych na tych oknach przypisała wszystkie 20 bliskości - liczbę wyjaśniała odległość od poziomu, a nie kwartał. Ponowne testowanie po zmianie ról - Q1 tworzy limit okresu, Q2 go kontynuuje - niczego nie zmieniło: udział Q1 w ekstremach pozostaje na poziomie zerowym zegara zmienności (+0.2pp in-sample, -0.8pp held-out), a kontynuacja znaku między kwartałami wynosi poniżej jednego punktu procentowego przy każdym przejściu. Jedynym spójnym odchyleniem nie jest wcale efekt kwartalny: dni wyznaczają swoje ekstremum do południa częściej, niż wynikałoby z przetasowanego uporządkowania tych samych zwrotów, a popołudnia rozwijają ruch poniżej oczekiwań. To jedno odchylenie zaatakowano następnie oddzielnie za pomocą prerejestrowanych kryteriów odrzucenia: przetrwało zero dopasowane zmiennością (91% efektu pozostaje), występuje na obu testowanych rynkach i w 16 z 17 lat oraz utrzymuje się po wykluczeniu dni opening-drive i gap - jednak jego dokładniejsza wersja 22.5-minutowa okazała się samym opening print, a nie dodatkową strukturą. Pozostaje niewielki, zweryfikowany fakt dotyczący timingu, a nie teorii: ekstremum sesji przypada w kwartale otwarcia regularnych godzin około 2.4 punktu częściej, niż implikuje zegar zmienności.

Źródło: Research archive #15