Academische audit
Netto Uitbetalingsrendement Effect
Netto uitbetalingsrendement combineert dividenden en netto aandeleninkoop (terugkoop minus uitgifte) tot één maatstaf voor aandeelhoudersuitbetaling. Het artikel stelt dat deze completere maatstaf de doorsnede van aandelen beter sorteert dan alleen dividendrendement, door de namen met hoge uitbetaling te kopen en die met lage uitbetaling te shorten.
Wat we vonden
Het sorteren van aandelen op netto uitbetalingsrendement en het aanhouden van de long/short spread leverde geen uitbetalingspremie op na realistische kosten in ons out-of-sample venster. Het voor risico gecorrigeerde resultaat was negatief en de factor stond op het 15e percentiel ten opzichte van willekeurige mandjes, onder wat willekeurige selectie opleverde. Er is hier geen diversificerende factor-poot: de sortering dekte de kosten niet, dus wordt deze niet voortgezet.
- Gegevens: overlevingsbias-vrij panel van 1077 Amerikaanse gewone aandelen, 2005-2026. Realistische gemodelleerde kosten.
- Placebo / robuustheidstest: werkelijk resultaat versus willekeurige mandjes of geschudde signalen (werkelijk versus het 95e percentiel van willekeurig)
Lees het artikel ↗
Onderzoek, geen beleggingsadvies. “Gevalideerde” factor-poten zijn marktneutrale diversificerende bouwstenen met een verliezend slechtste jaar — geen enkele is een op zichzelf staande verhandelbare strategie. Metrieken zijn kostenbewust en gemodelleerd (geen live fills); het testvenster van 2005-2026 is out-of-sample ten opzichte van het bronartikel. Dollarbedragen zijn geen rendementen en zijn opzettelijk weggelaten.