Kazanma oranı

Kazanma oranı, yeşil kapanan işlemlerin payıdır. Her strateji satıcısının alıntıladığı ilk istatistik ve seçebilecekleri en yanıltıcı olanıdır. Bir sistem, nadir kayıplar, kendilerinden önceki her küçük kazancı yutacak kadar büyükse, zamanın 95 percentinde kazanabilir ve yine de kesin bir kaybeden olabilir. Sayı bir avantaj gibi geliyor. Genellikle sadece bir muhasebe hilesidir.

Bu boşluk, grid ve martingale sistemlerinin tüm tasarımının arkasındadır: bir bot, ortalama düşürerek ve kırmızı bir pozisyonu kapatmayı reddederek muhteşem bir kazanma oranı üretirken, tek bir sürekli trend, hesabı silen kaybı sessizce oluşturur. 76 grid ve DCA sistemini gerçek piyasalardaki gerçek alış/satış spreadlerine karşı test ettik. Hepsi başarısız oldu. Çoğu değil. Hepsi. Yükselişteki kazanma oranı asla sorun değildi; düşüşteki açık düşüş sorundu.

Yüksek kazanma oranı bir tasarım seçimidir, bir avantaj değil. Bir kaybedeni yeterince uzun süre tutmaya veya bir stopu yeterince genişletmeye istekli herhangi bir sistem, neredeyse istediği zaman yeşil biletler basabilir. Küçük kazançlar üretmek ucuzdur. Maliyet sadece aşağı doğru, sıklık yerine boyuta doğru hareket eder ve kimsenin konuşmak istemediği tek işleme iner.

Bu yüzden bir stratejiyi ne sıklıkta kazandığına göre puanlamıyoruz. Onu, kazananların kaybedenlerin maliyetine karşı ne kazandığına, kâr faktörüne, hesabın yol boyunca ne kadar derine indiğiyle birlikte okuyarak puanlıyoruz. Orta düzeyde bir kazanma oranına ve güçlü bir kâr faktörüne sahip bir strateji gerçek iş yapıyor. Çarpıcı bir kazanma oranına ve zayıf bir kâr faktörüne sahip bir strateji, sıfırdan bir kötü hafta uzaktadır.

Yüzde 99 kazanma oranı reklamı yapan herhangi bir bota en kötü tek kaybının neye benzediğini sorun. Cevap belirsizse veya işlem hala açıksa, tüm inceleme tek bir soruda budur.